حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ سَعِيدٍ الْهَمْدَانِيُّ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، حَدَّثَنِي هِشَامُ بْنُ سَعْدٍ، أَنَّ زَيْدَ بْنَ أَسْلَمَ، حَدَّثَهُ عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ أَتَى نَفَرٌ مِنْ يَهُودَ فَدَعَوْا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى الْقُفِّ فَأَتَاهُمْ فِي بَيْتِ الْمِدْرَاسِ فَقَالُوا يَا أَبَا الْقَاسِمِ إِنَّ رَجُلاً مِنَّا زَنَى بِامْرَأَةٍ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ فَوَضَعُوا لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وِسَادَةً فَجَلَسَ عَلَيْهَا ثُمَّ قَالَ " ائْتُونِي بِالتَّوْرَاةِ " . فَأُتِيَ بِهَا فَنَزَعَ الْوِسَادَةَ مِنْ تَحْتِهِ فَوَضَعَ التَّوْرَاةَ عَلَيْهَا ثُمَّ قَالَ " آمَنْتُ بِكِ وَبِمَنْ أَنْزَلَكِ " . ثُمَّ قَالَ " ائْتُونِي بِأَعْلَمِكُمْ " . فَأُتِيَ بِفَتًى شَابٍّ ثُمَّ ذَكَرَ قِصَّةَ الرَّجْمِ نَحْوَ حَدِيثِ مَالِكٍ عَنْ نَافِعٍ .
Бизга Аҳмад ибн Саъийд ал-Ҳамдоний ривоят қилди, бизга Ибн Ваҳб ривоят қилди, менга Ҳишом ибн Саъд ривоят қилди, Зайд ибн Аслам унга Ибн Умардан ривоят қилди: У айтди: Яҳудийлардан бир гуруҳ келиб, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни Қуф деган жойга чақиришди. У уларнинг олдига ал-Мидрос уйига (мадрасага) келди. Улар: «Эй Абулқосим, биздан бир киши бир аёл билан зино қилди, улар орамизда ҳукм қил», дейишди. Улар Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам учун ёстиқ қўйдилар, у устига ўтирди. Сўнг: «Менга Тавротни келтиринглар», деди. Таврот келтирилди. У ёстиқни остидан олиб, Тавротни унинг устига қўйди ва: «Сенга ва сени нозил қилган Зотга иймон келтирдим», деди. Сўнг: «Менга энг олимингизни келтиринглар», деди. Ёш бир йигит келтирилди. Кейин у тошбўрон қиссасини Моликнинг Нофиъдан ривоят қилган ҳадисига ўхшаш зикр қилди.