حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، أَخْبَرَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قُتِلَ رَجُلٌ عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَرُفِعَ ذَلِكَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَدَفَعَهُ إِلَى وَلِيِّ الْمَقْتُولِ فَقَالَ الْقَاتِلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَاللَّهِ مَا أَرَدْتُ قَتْلَهُ . قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِلْوَلِيِّ " أَمَا إِنَّهُ إِنْ كَانَ صَادِقًا ثُمَّ قَتَلْتَهُ دَخَلْتَ النَّارَ " . قَالَ فَخَلَّى سَبِيلَهُ . قَالَ وَكَانَ مَكْتُوفًا بِنِسْعَةٍ فَخَرَجَ يَجُرُّ نِسْعَتَهُ فَسُمِّيَ ذَا النِّسْعَةِ .
Бизга Усмон Ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Абу Муовия хабар берди, бизга Аъмаш, Абу Солиҳдан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди. У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам даврида бир киши ўлдирилди, бу иш Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга кўтарилди, у уни ўлдирилганнинг валийсига (ворисига) топширди. Қотил: Ё Расулуллаҳ, Аллаҳга қасам, мен уни ўлдиришни хоҳламагандим, деди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам валийга деди: «Аммо у рост сўзлаётган бўлса-ю, сен уни ўлдирсанг, дўзахга кирасан». Шунда у уни қўйиб юборди. У тасма билан боғланган эди, тасмасини судраб чиқиб кетди, шунинг учун у «Зун-Нисъа» (тасмали киши) деб номланди.