حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ، حَدَّثَنَا الْحَجَّاجُ، عَنْ زَيْدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنْ خِشْفِ بْنِ مَالِكٍ الطَّائِيِّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " فِي دِيَةِ الْخَطَإِ عِشْرُونَ حِقَّةً وَعِشْرُونَ جَذَعَةً وَعِشْرُونَ بِنْتَ مَخَاضٍ وَعِشْرُونَ بِنْتَ لَبُونٍ وَعِشْرُونَ بَنِي مَخَاضٍ ذُكُرٌ " . وَهُوَ قَوْلُ عَبْدِ اللَّهِ .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Абдулвоҳид ривоят қилди, бизга Ҳажжож ривоят қилди, у Зайд ибн Жубайрдан, у Хишф ибн Молик ат-Тоийдан, у Абдуллаҳ ибн Масъуддан ривоят қилиб деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Хато диятида йигирмта ҳиққа, йигирмта жазаъа (беш ёшли туя), йигирмта бинту махоз, йигирмта бинту лабун ва йигирмта ибн махоз закар (бир ёшли эркак туя бўлади)». Бу Абдуллаҳнинг сўзидир.