حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، وَمُسَدَّدٌ، - الْمَعْنَى - قَالاَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ خَالِدٍ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ رَبِيعَةَ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ أَوْسٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم - قَالَ مُسَدَّدٌ - خَطَبَ يَوْمَ الْفَتْحِ - ثُمَّ اتَّفَقَا - فَقَالَ " أَلاَ إِنَّ كُلَّ مَأْثُرَةٍ كَانَتْ فِي الْجَاهِلِيَّةِ مِنْ دَمٍ أَوْ مَالٍ تُذْكَرُ وَتُدْعَى تَحْتَ قَدَمَىَّ إِلاَّ مَا كَانَ مِنْ سِقَايَةِ الْحَاجِّ وَسِدَانَةِ الْبَيْتِ " . ثُمَّ قَالَ " أَلاَ إِنَّ دِيَةَ الْخَطَإِ شِبْهِ الْعَمْدِ مَا كَانَ بِالسَّوْطِ وَالْعَصَا مِائَةٌ مِنَ الإِبِلِ مِنْهَا أَرْبَعُونَ فِي بُطُونِهَا أَوْلاَدُهَا " .
Бизга Сулаймон ибн Ҳарб ва Мусаддад — маъноси (бир) — ривоят қилиб дедилар: бизга Ҳаммод Холиддан, у ал-Қосим ибн Робиадан, у Уқба ибн Авсдан, у Абдуллаҳ ибн Амрдан ривоят қилдики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам — Мусаддад деди — Фатҳ (Макка фатҳи) куни хутба қилдилар — сўнгра (иккаласи) бир хил келтирдилар — бас, дедилар: «Огоҳ бўлинглар! Албатта, жоҳилиятда бўлган ҳар қандай фахр — қон ёки мол(га оид) бўлиб, эсланадиган ва даъво қилинадиган — менинг икки оёғим остидадир; магар ҳожиларни сув билан таъминлаш ва Байтни хизмат қилишдан бошқа.» Сўнгра дедилар: «Огоҳ бўлинглар! Албатта, қасдга ўхшаш хато (қотиллик) дияти — қамчи ва таёқ билан бўлгани — юз туя бўлиб, улардан қирқтасининг қорнида болалари бордир.»