Сунани Абу Довуд — 4636-ҳадис

Суннат китоби · Халифалар

4636-ҳадисСунани Абу Довуд · Суннат китоби

حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَرْبٍ، عَنِ الزُّبَيْدِيِّ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبَانَ بْنِ عُثْمَانَ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّهُ كَانَ يُحَدِّثُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ أُرِيَ اللَّيْلَةَ رَجُلٌ صَالِحٌ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ نِيطَ بِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَنِيطَ عُمَرُ بِأَبِي بَكْرٍ وَنِيطَ عُثْمَانُ بِعُمَرَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ جَابِرٌ فَلَمَّا قُمْنَا مِنْ عِنْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قُلْنَا أَمَّا الرَّجُلُ الصَّالِحُ فَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَمَّا تَنَوُّطُ بَعْضِهِمْ بِبَعْضٍ فَهُمْ وُلاَةُ هَذَا الأَمْرِ الَّذِي بَعَثَ اللَّهُ بِهِ نَبِيَّهُ صلى الله عليه وسلم ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَرَوَاهُ يُونُسُ وَشُعَيْبٌ لَمْ يَذْكُرَا عَمْرًا ‏.‏

Бизга Амр ибн Усмон ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Ҳарб аз-Зубайдийдан, у Ибн Шиҳобдан, у Амр ибн Абон ибн Усмондан, у Жобир ибн Абдуллаҳдан ривоят қилди: У ривоят қилар эди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Бу кеча бир солиҳ кишига (тушида) Абу Бакр Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга боғлангани, Умар Абу Бакрга боғлангани ва Усмон Умарга боғлангани кўрсатилди», деди. Жобир деди: Биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдидан турганимизда: «Солиҳ кишига келсак, у Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдир; уларнинг баъзилари баъзиларига боғланиши эса — улар Аллаҳ Ўз Пайғамбари соллаллаҳу алайҳи васалламни у билан юборган бу ишнинг валийларидир (бошқарувчиларидир)», дедик. Абу Довуд деди: Буни Юнус ва Шуайб ҳам ривоят қилдилар, улар Амрни зикр қилмадилар.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Насоий, 1394-ҳадисЖума китоби

Билол жума куни Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) минбарга ўтирганида азон айтар, у (минбардан) тушганида иқомат айтарди. Сўнг Абу Бакр ва Умар (розияллаҳу анҳумо) замонида ҳам шундай эди.

Саҳиҳул Бухорий, 4490-ҳадисПайғамбарнинг Қуръан тафсири

Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга бу кеча Қуръан нозил қилди, унга Каъбага юзланиш буюрилди. Бас, унга юзланинглар.

Саҳиҳул Бухорий, 730-ҳадисАзон китоби

Мақбурийдан, у Абу Салама ибн Абдурраҳмондан, у Оиша розияллаҳу анҳодан: Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг бир бўйраси бор эди, уни кундузи тўшар, кечаси (намоз учун) тўсиб олар (хона қилар) эдилар. Унга…

Саҳиҳи Муслим, 6211-ҳадисСаҳобалар фазилатлари

ки, Усмон ва Оиша унга ривоят қилдиларки, Абу Бакр ас-Сиддиқ Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ҳузурларига киришга изн сўради. Бас, Уқайлнинг Зуҳрийдан ривоят қилган ҳадиси мисли зикр қилди.

Сунани Абу Довуд, 1088-ҳадисНамоз китоби

Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам жума куни минбарга ўтирганида масжид эшиги олдида азон айтиларди, Абу Бакр ва Умарда ҳам (шундай эди). Сўнг Юнуснинг ҳадисига ўхшаш ривоятни келтирди.

Саҳиҳи Муслим, 1115-ҳадисНамоз китоби

): Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ийд куни (мусаллага) чиқганида ҳарба (найза)га буюрар, у унинг олдига қўйилар, у унга қараб намоз ўқир, одамлар эса унинг ортида (бўлар) эди; ва у буни сафарда (ҳам) қилар…