حَدَّثَنَا قَطَنُ بْنُ نُسَيْرٍ، حَدَّثَنَا جَعْفَرٌ يَعْنِي ابْنَ سُلَيْمَانَ، ح حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ، عَنْ شَرِيكٍ، عَنْ سُلَيْمَانَ الأَعْمَشِ، قَالَ جَمَّعْتُ مَعَ الْحَجَّاجِ فَخَطَبَ فَذَكَرَ حَدِيثَ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَيَّاشٍ قَالَ فِيهَا فَاسْمَعُوا وَأَطِيعُوا لِخَلِيفَةِ اللَّهِ وَصَفِيِّهِ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ مَرْوَانَ . وَسَاقَ الْحَدِيثَ قَالَ وَلَوْ أَخَذْتُ رَبِيعَةَ بِمُضَرَ وَلَمْ يَذْكُرْ قِصَّةَ الْحَمْرَاءِ .
Бизга Қатан ибн Нусайр ривоят қилди, бизга Жаъфар яъни ибн Сулаймон ривоят қилди, (ҳ) бизга Сулаймон ибн Довуд ривоят қилди, Шарийкдан, у Сулаймон ал-Аъмашдан: У деди: Мен Ҳажжож билан жумъа намозини ўқидим, у хутба қилди. Сўнг у Абу Бакр ибн Айёшнинг ҳадисини зикр қилди. Унда деди: «Аллаҳнинг халийфаси ва саралангани Абдулмалик ибн Марвонга қулоқ солинг ва итоат қилинг.» Ва ҳадисни давом эттирди, деди: «Агар мен Робийъани Музар ўрнига олсам...» Ва ҳамрўлар қиссасини зикр қилмади.