4644-ҳадисСунани Абу Довуд · Суннат китоби
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا ابْنُ إِدْرِيسَ، عَنِ الأَعْمَشِ، قَالَ سَمِعْتُ الْحَجَّاجَ، يَقُولُ عَلَى الْمِنْبَرِ هَذِهِ الْحَمْرَاءُ هَبْرٌ هَبْرٌ أَمَا وَاللَّهِ لَقَدْ قَرَعْتُ عَصًا بِعَصًا لأَذَرَنَّهُمْ كَالأَمْسِ الذَّاهِبِ يَعْنِي الْمَوَالِي .
Бизга Усмон ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга ибн Идрис ривоят қилди, Аъмашдан, у деди: Ҳажжожни минбар устида туриб шундай деяётганини эшитдим: «Бу ҳамрўлар бўлакдир, бўлакдир. Билингки, Аллаҳга қасамки, мен ҳассани ҳассага урдим, уларни ўтиб кетган кечаги кун каби тарк қиламан» — яъни маволийларни (озод қилинган қулларни назарда тутди).