حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ، عَنْ عَاصِمٍ، قَالَ سَمِعْتُ الْحَجَّاجَ، وَهُوَ عَلَى الْمِنْبَرِ يَقُولُ اتَّقُوا اللَّهَ مَا اسْتَطَعْتُمْ لَيْسَ فِيهَا مَثْنَوِيَّةٌ وَاسْمَعُوا وَأَطِيعُوا لَيْسَ فِيهَا مَثْنَوِيَّةٌ لأَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عَبْدِ الْمَلِكِ وَاللَّهِ لَوْ أَمَرْتُ النَّاسَ أَنْ يَخْرُجُوا مِنْ بَابٍ مِنْ أَبْوَابِ الْمَسْجِدِ فَخَرَجُوا مِنْ بَابٍ آخَرَ لَحَلَّتْ لِي دِمَاؤُهُمْ وَأَمْوَالُهُمْ وَاللَّهِ لَوْ أَخَذْتُ رَبِيعَةَ بِمُضَرَ لَكَانَ ذَلِكَ لِي مِنَ اللَّهِ حَلاَلاً وَيَا عَذِيرِي مِنْ عَبْدِ هُذَيْلٍ يَزْعُمُ أَنَّ قِرَاءَتَهُ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَاللَّهِ مَا هِيَ إِلاَّ رَجَزٌ مِنْ رَجَزِ الأَعْرَابِ مَا أَنْزَلَهَا اللَّهُ عَلَى نَبِيِّهِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ وَعَذِيرِي مِنْ هَذِهِ الْحَمْرَاءِ يَزْعُمُ أَحَدُهُمْ أَنَّهُ يَرْمِي بِالْحَجَرِ فَيَقُولُ إِلَى أَنْ يَقَعَ الْحَجَرُ قَدْ حَدَثَ أَمْرٌ فَوَاللَّهِ لأَدَعَنَّهُمْ كَالأَمْسِ الدَّابِرِ . قَالَ فَذَكَرْتُهُ لِلأَعْمَشِ فَقَالَ أَنَا وَاللَّهِ سَمِعْتُهُ مِنْهُ .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Алў ривоят қилди, бизга Абу Бакр ривоят қилди, Осимдан, у деди: Ҳажжожни минбар устида туриб шундай деяётганини эшитдим: «Аллаҳдан кучингиз етганича қўрқинг — бунда истисно йўқ — ва Амийрул мўминин Абдулмаликка қулоқ солинг ва итоат қилинг — бунда истисно йўқ. Аллаҳга қасамки, агар мен одамларга масжид эшикларидан биридан чиқишни буюрсам-у, улар бошқа эшикдан чиқсалар, уларнинг қонлари ва моллари менга ҳалол бўлур эди. Аллаҳга қасамки, агар мен Робийъани Музар ўрнига олсам, бу менга Аллаҳдан ҳалол бўлур эди. Ҳузайл қулидан менга нажот йўқми? У ўз қироати Аллаҳ ҳузуридан деб даъво қилади. Аллаҳга қасамки, у аъробийларнинг ражазларидан бир ражаздан ўзга нарса эмас, Аллаҳ уни Пайғамбарига — унга салом бўлсин — нозил қилмаган. Бу ҳамрўлардан менга нажот йўқми? Улардан бири тош отади-ю, тош тушгунича: ‹Бир иш содир бўлибди› дейди. Аллаҳга қасамки, мен уларни ўтиб кетган кечаги кун каби тарк қиламан.» У деди: Буни Аъмашга айтдим, у деди: «Аллаҳга қасамки, мен буни ундан эшитганман.»