حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ الأَنْبَارِيُّ، وَعُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، - الْمَعْنَى - قَالاَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ سِمَاكٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ لَمَّا تَوَجَّهَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِلَى الْكَعْبَةِ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَكَيْفَ الَّذِينَ مَاتُوا وَهُمْ يُصَلُّونَ إِلَى بَيْتِ الْمَقْدِسِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى { وَمَا كَانَ اللَّهُ لِيُضِيعَ إِيمَانَكُمْ } .
Бизга Муҳаммад ибн Сулаймон ал-Анборий ва Усмон ибн Абу Шайба ривоят қилди — маъно бир — иккаласи деди: бизга Вакийъ ривоят қилди, Суфёндан, у Симокдан, у Икримадан, у ибн Аббосдан: У деди: Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васаллам Каъба томон юзланганларида, улар дедилар: «Эй Аллаҳнинг Расули, Байтул Мақдис томон намоз ўқиб вафот этганларнинг ҳоли нима бўлади?» Шунда Аллаҳ таоло: ‹Аллаҳ сизнинг иймонингизни зое қилувчи эмасдир› (оятини) нозил қилди.