وَقَالَ هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْعُمَرِيُّ، أَخْبَرَنِي نَافِعٌ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ النَّاسَ، كَانُوا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ الْحُدَيْبِيَةِ، تَفَرَّقُوا فِي ظِلاَلِ الشَّجَرِ، فَإِذَا النَّاسُ مُحْدِقُونَ بِالنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا عَبْدَ اللَّهِ، انْظُرْ مَا شَأْنُ النَّاسِ قَدْ أَحْدَقُوا بِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَوَجَدَهُمْ يُبَايِعُونَ، فَبَايَعَ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى عُمَرَ فَخَرَجَ فَبَايَعَ.
Ҳишом ибн Аммор айтди: Валид ибн Муслим бизга айтди, Умар ибн Муҳаммад ал-Умарий бизга айтди, Нофиъ менга хабар берди, у Ибн Умар розияллаҳу анҳумодан: Одамлар Ҳудайбия куни Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан бирга эдилар, улар дарахтлар соясига тарқалган эдилар. Бирдан одамлар Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни ўраб олдилар. У (Умар) деди: «Эй Абдуллаҳ, қара-чи, одамларга нима бўлди, улар Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни ўраб олибдилар?» У уларни байъат қилаётган ҳолда топди, ўзи ҳам байъат қилди, кейин Умарнинг олдига қайтди. Шунда Умар ҳам чиқиб байъат қилди.