وَحَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ، وَأَبُو كَامِلٍ - وَاللَّفْظُ لأَبِي كَامِلٍ - قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، قَالَ مَرَّ ابْنُ عُمَرَ بِنَفَرٍ قَدْ نَصَبُوا دَجَاجَةً يَتَرَامَوْنَهَا فَلَمَّا رَأَوُا ابْنَ عُمَرَ تَفَرَّقُوا عَنْهَا . فَقَالَ ابْنُ عُمَرَ مَنْ فَعَلَ هَذَا إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَعَنَ مَنْ فَعَلَ هَذَا .
Бизга Шайбон ибн Фарруҳ ва Абу Комил ривоят қилди - лафз Абу Комилники - иккаласи айтдики: бизга Абу Авона Абу Бишрдан, у Саид ибн Жубайрдан ривоят қилди. У айтди: Ибн Умар бир гуруҳ одамларнинг ёнидан ўтди, улар товуқни тиклаб қўйиб, унга ўқ отишаётган экан. Улар Ибн Умарни кўришганда ундан тарқаб кетишди. Шунда Ибн Умар: «Буни ким қилди? Албатта, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам буни қилган кишини лаънатлаган», деди.