وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، أَخْبَرَنَا أَبُو بِشْرٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، قَالَ مَرَّ ابْنُ عُمَرَ بِفِتْيَانٍ مِنْ قُرَيْشٍ قَدْ نَصَبُوا طَيْرًا وَهُمْ يَرْمُونَهُ وَقَدْ جَعَلُوا لِصَاحِبِ الطَّيْرِ كُلَّ خَاطِئَةٍ مِنْ نَبْلِهِمْ فَلَمَّا رَأَوُا ابْنَ عُمَرَ تَفَرَّقُوا فَقَالَ ابْنُ عُمَرَ مَنْ فَعَلَ هَذَا لَعَنَ اللَّهُ مَنْ فَعَلَ هَذَا إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَعَنَ مَنِ اتَّخَذَ شَيْئًا فِيهِ الرُّوحُ غَرَضًا .
Менга Зуҳайр ибн Ҳарб ривоят қилди, бизга Ҳушайм ривоят қилди, бизга Абу Бишр Саид ибн Жубайрдан хабар берди. У айтди: Ибн Умар Қурайшдан бўлган бир гуруҳ йигитларнинг ёнидан ўтди, улар бир қушни тиклаб қўйиб, унга ўқ отишаётган эди. Улар қушнинг эгасига ўқларидан ҳар бир хато кетганини (мукофот сифатида белгилаб) беришган эди. Улар Ибн Умарни кўришганда тарқаб кетишди. Шунда Ибн Умар: «Буни ким қилди? Аллаҳ буни қилган кишини лаънатласин. Албатта, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам жон бор нарсани нишон қилиб олган кишини лаънатлаган», деди.