Сунани Насоий — 4707-ҳадис

Қасома, қисос ва дият китоби · Қасома

4707-ҳадисСунани Насоий · Қасома, қисос ва дият китоби

أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ السَّرْحِ، وَيُونُسُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، - قَالَ أَحْمَدُ بْنُ عَمْرٍو - قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ، وَسُلَيْمَانُ بْنُ يَسَارٍ، عَنْ رَجُلٍ، مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنَ الأَنْصَارِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَقَرَّ الْقَسَامَةَ عَلَى مَا كَانَتْ عَلَيْهِ فِي الْجَاهِلِيَّةِ ‏.‏

Бизга Аҳмад ибн Амр ибн ас-Сарҳ ва Юнус ибн Абдул-Аъло хабар берди, у деди: бизга Ибн Ваҳб хабар берди, у деди: менга Юнус хабар берди, Ибн Шиҳобдан — Аҳмад ибн Амр деди — у деди: менга Абу Салама ва Сулаймон ибн Ясор хабар берди, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг саҳобаларидан ансорлик бир кишидан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) қасамани Жоҳилиятда қандай бўлган бўлса, шу ҳолида тасдиқладилар.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Насоий, 4441-ҳадисҚурбонликлар китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) жонли (ҳайвонни) нишон қилиб олган кишини лаънатладилар.

Сунани Термизий, 202-ҳадисНамоз китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг муаззини сустлик билан (сабр) қилар, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг чиққанини кўрмагунча иқомат айтмас, уни кўрган заҳоти намозга иқомат айтар эди.

Сунани Абу Довуд, 3081-ҳадисХирож ва бошқарув

Ким бўйнига жизяни боғлаб олса, у Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам (таклиф этган) нарсадан воз кечибди.

Саҳиҳи Муслим, 2887-ҳадисҲаж китоби

Уларни сабир (алое) билан боғла; чунки Усмон (розияллаҳу анҳу) Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан — муҳрим ҳолда кўзларидан шикоят қилган киши ҳақида — у икковини сабир билан боғлар эди, деб сўзлади

Саҳиҳул Бухорий, 1373-ҳадисЖаноза китоби

Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам хутба (сўзламоқчи бўлиб) турдилар ва киши унда имтиҳон қилинадиган қабр фитнасини зикр қилдилар. У зот буни зикр қилганида, мусулмонлар бир (қўрқув) фарёдини кўтарди.

Сунани Насоий, 1507-ҳадисЁмғир сўраб намоз ўқиш китоби

ки, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) устларида қора хамиса (яхлит нақшли кийим) бўлган ҳолда истисқо (ёмғир сўраш) қилдилар.