حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَفْصِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ، حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ طَهْمَانَ، عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " أُذِنَ لِي أَنْ أُحَدِّثَ عَنْ مَلَكٍ مِنْ مَلاَئِكَةِ اللَّهِ مِنْ حَمَلَةِ الْعَرْشِ إِنَّ مَا بَيْنَ شَحْمَةِ أُذُنِهِ إِلَى عَاتِقِهِ مَسِيرَةُ سَبْعِمِائَةِ عَامٍ " .
Бизга Аҳмад ибн Ҳафс ибн Абдуллаҳ ривоят қилди, у деди: менга отам ривоят қилди, у деди: менга Иброҳим ибн Таҳмон Мусо ибн Уқбадан, у Муҳаммад ибн Мункадирдан, у Жобир ибн Абдуллаҳдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилди. У деди: «Менга Аллаҳнинг Аршни кўтарувчи малоикаларидан бири ҳақида сўзлашга изн берилди. Албатта, унинг қулоқ юмшоғидан елкасигача бўлган масофа етти юз йиллик йўлдир».