حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ نَصْرٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ يُونُسَ النَّسَائِيُّ، - الْمَعْنَى - قَالاَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ الْمُقْرِئُ، حَدَّثَنَا حَرْمَلَةُ، - يَعْنِي ابْنَ عِمْرَانَ - حَدَّثَنِي أَبُو يُونُسَ، سُلَيْمُ بْنُ جُبَيْرٍ مَوْلَى أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقْرَأُ هَذِهِ الآيَةَ { إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الأَمَانَاتِ إِلَى أَهْلِهَا } إِلَى قَوْلِهِ تَعَالَى { سَمِيعًا بَصِيرًا } قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَضَعُ إِبْهَامَهُ عَلَى أُذُنِهِ وَالَّتِي تَلِيهَا عَلَى عَيْنِهِ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ . رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقْرَؤُهَا وَيَضَعُ إِصْبَعَيْهِ قَالَ ابْنُ يُونُسَ قَالَ الْمُقْرِئُ يَعْنِي { إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ بَصِيرٌ } يَعْنِي أَنَّ لِلَّهِ سَمْعًا وَبَصَرًا . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَهَذَا رَدٌّ عَلَى الْجَهْمِيَّةِ .
Бизга Али ибн Наср ва Муҳаммад ибн Юнус ан-Насоий — маъно бир хил — ривоят қилиб айтдилар: бизга Абдуллаҳ ибн Язид ал-Муқри ривоят қилди, бизга Ҳармала — яъни ибн Имрон — ривоят қилди, менга Абу Ҳурайранинг мавлоси Абу Юнус Сулайм ибн Жубайр ривоят қилди. У деди: Абу Ҳурайранинг ушбу оятни: ‹Албатта, Аллаҳ сизларни омонатларни эгаларига топширишга буюради› — то Аллаҳ таолонинг ‹самийъан басийра (эшитувчи, кўрувчи)› деган сўзигача — ўқиганини эшитдим. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг бош бармоғини қулоғига, ундан кейингисини кўзига қўйганини кўрдим. Абу Ҳурайра деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг уни ўқиб, икки бармоғини қўйганини кўрдим. Ибн Юнус айтди: Муқри деди: яъни ‹Албатта, Аллаҳ эшитувчи, кўрувчидир› — яъни Аллаҳнинг эшитиши ва кўриши борлиги дегани. Абу Довуд айтди: Бу Жаҳмийларга раддиядир.