حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ أَبِي سُرَيْجٍ الرَّازِيُّ، وَعَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، وَعَلِيُّ بْنُ مُسْلِمٍ، قَالُوا حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ مُسْلِمٍ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم : " إِذَا تَكَلَّمَ اللَّهُ بِالْوَحْىِ سَمِعَ أَهْلُ السَّمَاءِ لِلسَّمَاءِ صَلْصَلَةً كَجَرِّ السِّلْسِلَةِ عَلَى الصَّفَا فَيُصْعَقُونَ، فَلاَ يَزَالُونَ كَذَلِكَ حَتَّى يَأْتِيَهُمْ جِبْرِيلُ حَتَّى إِذَا جَاءَهُمْ جِبْرِيلُ فُزِّعَ عَنْ قُلُوبِهِمْ " . قَالَ : " فَيَقُولُونَ : يَا جِبْرِيلُ مَاذَا قَالَ رَبُّكَ فَيَقُولُ : الْحَقَّ فَيَقُولُونَ : الْحَقَّ الْحَقَّ " .
Бизга Аҳмад ибн Абу Сурайж ар-Розий, Али ибн Ҳусайн ибн Иброҳим ва Али ибн Муслим ривоят қилиб айтдилар: бизга Абу Муъовия ривоят қилди, бизга Аъмаш Муслимдан, у Масруқдан, у Абдуллаҳдан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Аллаҳ ваҳий билан сўзласа, осмон аҳли осмон учун силлиқ тошга занжир судралгандек бир жарангни эшитадилар-да, ҳушдан кетадилар. Улар шу ҳолда, то уларга Жибрил келгунча тураверадилар. Жибрил уларнинг олдига келганда, уларнинг қалбларидан даҳшат кўтарилади», деди. У деди: «Улар: ‹Эй Жибрил, Роббинг нима деди?› дейдилар. У: ‹Ҳақни› дейди. Улар: ‹Ҳақни, ҳақни› дейдилар», деди.