حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحُلْوَانِيُّ، وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، قَالَ حَسَنٌ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ، وَقَالَ، عَبْدٌ حَدَّثَنِي يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ صَالِحٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ حُسَيْنٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي رَجُلٌ، مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِنَ الأَنْصَارِ أَنَّهُمْ بَيْنَمَا هُمْ جُلُوسٌ لَيْلَةً مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رُمِيَ بِنَجْمٍ فَاسْتَنَارَ فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَاذَا كُنْتُمْ تَقُولُونَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ إِذَا رُمِيَ بِمِثْلِ هَذَا " . قَالُوا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ كُنَّا نَقُولُ وُلِدَ اللَّيْلَةَ رَجُلٌ عَظِيمٌ وَمَاتَ رَجُلٌ عَظِيمٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " فَإِنَّهَا لاَ يُرْمَى بِهَا لِمَوْتِ أَحَدٍ وَلاَ لِحَيَاتِهِ وَلَكِنْ رَبُّنَا تَبَارَكَ وَتَعَالَى اسْمُهُ إِذَا قَضَى أَمْرًا سَبَّحَ حَمَلَةُ الْعَرْشِ ثُمَّ سَبَّحَ أَهْلُ السَّمَاءِ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ حَتَّى يَبْلُغَ التَّسْبِيحُ أَهْلَ هَذِهِ السَّمَاءِ الدُّنْيَا ثُمَّ قَالَ الَّذِينَ يَلُونَ حَمَلَةَ الْعَرْشِ لِحَمَلَةِ الْعَرْشِ مَاذَا قَالَ رَبُّكُمْ فَيُخْبِرُونَهُمْ مَاذَا قَالَ - قَالَ - فَيَسْتَخْبِرُ بَعْضُ أَهْلِ السَّمَوَاتِ بَعْضًا حَتَّى يَبْلُغَ الْخَبَرُ هَذِهِ السَّمَاءَ الدُّنْيَا فَتَخْطَفُ الْجِنُّ السَّمْعَ فَيَقْذِفُونَ إِلَى أَوْلِيَائِهِمْ وَيُرْمَوْنَ بِهِ فَمَا جَاءُوا بِهِ عَلَى وَجْهِهِ فَهُوَ حَقٌّ وَلَكِنَّهُمْ يَقْرِفُونَ فِيهِ وَيَزِيدُونَ " .
Бизга Ҳасан ибн Али ал-Ҳулвоний ва Абд ибн Ҳумайд ривоят қилдилар. Ҳасан: Бизга Яъқуб ривоят қилди, деди; Абд эса: Менга Яъқуб ибн Иброҳим ибн Саъд ривоят қилди, деди: Бизга отам Солиҳдан, у Ибн Шиҳобдан ривоят қилди: Менга Али ибн Ҳусайн ривоят қилдики, Абдуллаҳ ибн Аббос деди: Менга Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ансорий саҳобаларидан бир киши хабар бердики, улар бир кечаси Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан ўтирган пайтларида бир юлдуз отилиб ёришди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам уларга: «Жоҳилиятда мана шунга ўхшаш нарса отилганда нима дердингиз?» деди. Улар: «Аллаҳ ва Унинг Расули яхшироқ биладилар. Биз: ‹Бу кеча улуғ бир киши туғилди ёки улуғ бир киши вафот этди›, дер эдик», дедилар. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Албатта у бирор кишининг ўлими ёки ҳаёти учун отилмайди. Балки Роббимиз — исми муборак ва олий бўлган Зот — бир ишни ҳукм қилса, Арш кўтарувчилари тасбиҳ айтадилар, сўнг улардан кейинги осмон аҳли тасбиҳ айтади, ҳатто тасбиҳ шу дунё осмони аҳлига етади. Сўнг Арш кўтарувчиларига яқин бўлганлар Арш кўтарувчиларига: ‹Роббингиз нима деди?› дейдилар, улар эса У нима деганини хабар берадилар. Шундай қилиб осмонлар аҳлининг баъзиси баъзисидан сўраб хабар олади, ҳатто хабар шу дунё осмонига етади. Бас, жинлар эшитганини ўғирлаб оладилар-да, ўз дўстларига ташлайдилар ва отиб юбориладилар. Улар келтирган нарса ўз ҳолича бўлса, у ҳақдир, лекин улар унга (ёлғон) аралаштириб, зиёда қиладилар», деди.