حَدَّثَنَا ابْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ قَتَادَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ، عَنْ ضَبَّةَ بْنِ مِحْصَنٍ الْعَنَزِيِّ، عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِمَعْنَاهُ قَالَ : " فَمَنْ كَرِهَ فَقَدْ بَرِئَ، وَمَنْ أَنْكَرَ فَقَدْ سَلِمَ " . قَالَ قَتَادَةُ : يَعْنِي مَنْ أَنْكَرَ بِقَلْبِهِ، وَمَنْ كَرِهَ بِقَلْبِهِ .
Бизга Ибн Башшор ривоят қилди, бизга Муоз ибн Ҳишом ривоят қилиб деди: менга отам Қатодадан ривоят қилди, у деди: бизга Ҳасан, Забба ибн Миҳсан ал-Аназийдан, у Умму Саламадан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан шу маънода ривоят қилди. У деди: «Ким ёмон кўрса, демак у (гуноҳдан) халос бўлибди, ким инкор қилса, демак у саломат қолибди». Қатода деди: яъни ким қалби билан инкор қилса ва ким қалби билан ёмон кўрса.