حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، - الْمَعْنَى - ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ مُعَاذٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، عَنْ أَبِي مُوسَى، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِهَذَا الْكَلاَمِ الأَوَّلِ إِلَى قَوْلِهِ " وَطَعْمُهَا مُرٌّ " . وَزَادَ ابْنُ مُعَاذٍ قَالَ قَالَ أَنَسٌ وَكُنَّا نَتَحَدَّثُ أَنَّ مَثَلَ جَلِيسِ الصَّالِحِ وَسَاقَ بَقِيَّةَ الْحَدِيثِ .
Бизга Мусаддад, бизга Яҳё — маъно жиҳатдан — (ҳ) ва бизга Ибн Муъоз, бизга отам, бизга Шуъба, у Қатодадан, у Анасдан, у Абу Мусодан, у Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васалламдан шу биринчи сўзни «ва таъми аччиқ» сўзига қадар ривоят қилди. Ибн Муъоз қўшимча қилиб деди: Анас деди: Биз «яхши ҳамсуҳбатнинг мисоли» деган сўзни гаплашардик — ва ҳадиснинг қолганини келтирди.