حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مَعِينٍ، حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الْعَيْزَارِ بْنِ حُرَيْثٍ، عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ، قَالَ اسْتَأْذَنَ أَبُو بَكْرٍ رَحْمَةُ اللَّهِ عَلَيْهِ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَسَمِعَ صَوْتَ عَائِشَةَ عَالِيًا فَلَمَّا دَخَلَ تَنَاوَلَهَا لِيَلْطِمَهَا وَقَالَ لاَ أَرَاكِ تَرْفَعِينَ صَوْتَكِ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَجَعَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَحْجُزُهُ وَخَرَجَ أَبُو بَكْرٍ مُغْضَبًا فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم حِينَ خَرَجَ أَبُو بَكْرٍ " كَيْفَ رَأَيْتِنِي أَنْقَذْتُكِ مِنَ الرَّجُلِ " . قَالَ فَمَكَثَ أَبُو بَكْرٍ أَيَّامًا ثُمَّ اسْتَأْذَنَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَوَجَدَهُمَا قَدِ اصْطَلَحَا فَقَالَ لَهُمَا أَدْخِلاَنِي فِي سِلْمِكُمَا كَمَا أَدْخَلْتُمَانِي فِي حَرْبِكُمَا . فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " قَدْ فَعَلْنَا قَدْ فَعَلْنَا " .
Бизга Яҳё ибн Маъийн ривоят қилди, бизга Ҳажжож ибн Муҳаммад ривоят қилди, бизга Юнус ибн Абу Ишоқ Абу Ишоқдан, у Айзор ибн Ҳуррайсдан, у Нуъмон ибн Баширдан ривоят қилди, у айтди: Абу Бакр — Аллаҳнинг раҳмати унинг устига бўлсин — Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ҳузурига киришга рухсат сўради. Шунда у Оишанинг овози баландлаганини эшитди. Киргач, уни урмоқчи бўлиб қўл чўзди ва: «Сени Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга овозингни кўтараётганингни кўрмай» деди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам уни тўса бошлади. Абу Бакр ғазабланган ҳолда чиқиб кетди. Абу Бакр чиққач, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Сени у кишидан қутқарганимни қандай кўрдинг?» деди. У айтди: Абу Бакр бир неча кун кутди, сўнг Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ҳузурига киришга рухсат сўради ва уларни ярашиб қолган ҳолда топди. Уларга: «Мени урушингизга киритганингиздек, сулҳингизга ҳам киритинглар» деди. Шунда Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Қилдик, қилдик» деди.