حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّهُ قَالَ قَدِمَ رَجُلاَنِ مِنَ الْمَشْرِقِ فَخَطَبَا فَعَجِبَ النَّاسُ - يَعْنِي لِبَيَانِهِمَا - فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ مِنَ الْبَيَانِ لَسِحْرًا " . أَوْ " إِنَّ بَعْضَ الْبَيَانِ لَسِحْرٌ " .
Бизга Абдуллаҳ ибн Маслама ривоят қилди, Моликдан, у Зайд ибн Асламдан, у Абдуллаҳ ибн Умардан: У айтди: Шарқдан икки киши келди ва нутқ сўзлади. Одамлар — яъни уларнинг фасоҳатидан — ажабландилар. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Албатта, баённинг баъзиси сеҳрдир» ёки «Албатта, баъзи баён сеҳрдир» деди.