5020-ҳадисСунани Абу Довуд · Одоб китоби
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، أَخْبَرَنَا يَعْلَى بْنُ عَطَاءٍ، عَنْ وَكِيعِ بْنِ عُدُسٍ، عَنْ عَمِّهِ أَبِي رَزِينٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " الرُّؤْيَا عَلَى رِجْلِ طَائِرٍ مَا لَمْ تُعَبَّرْ فَإِذَا عُبِّرَتْ وَقَعَتْ " . قَالَ وَأَحْسِبُهُ قَالَ " وَلاَ يَقُصُّهَا إِلاَّ عَلَى وَادٍّ أَوْ ذِي رَأْىٍ " .
Бизга Аҳмад ибн Ҳанбал ривоят қилди, бизга Ҳушайм ривоят қилди, бизга Яъло ибн Ато хабар берди, Вакиъ ибн Удусдан, у амакиси Абу Разиндан: У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам айтди: «Туш таъбирланмагунча қуш оёғи устидадир, таъбирлангач эса воқеъ бўлади.» У айтди: Яна, менимча, шундай деди: «Ва уни фақат дўст ёки ақл эгасига сўзласин.»