حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا اقْتَرَبَ الزَّمَانُ لَمْ تَكَدْ رُؤْيَا الْمُؤْمِنِ أَنْ تَكْذِبَ وَأَصْدَقُهُمْ رُؤْيَا أَصْدَقُهُمْ حَدِيثًا وَالرُّؤْيَا ثَلاَثٌ فَالرُّؤْيَا الصَّالِحَةُ بُشْرَى مِنَ اللَّهِ وَالرُّؤْيَا تَحْزِينٌ مِنَ الشَّيْطَانِ وَرُؤْيَا مِمَّا يُحَدِّثُ بِهِ الْمَرْءُ نَفْسَهُ فَإِذَا رَأَى أَحَدُكُمْ مَا يَكْرَهُ فَلْيَقُمْ فَلْيُصَلِّ وَلاَ يُحَدِّثْ بِهَا النَّاسَ " . قَالَ " وَأُحِبُّ الْقَيْدَ وَأَكْرَهُ الْغُلَّ وَالْقَيْدُ ثَبَاتٌ فِي الدِّينِ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ " إِذَا اقْتَرَبَ الزَّمَانُ " . يَعْنِي إِذَا اقْتَرَبَ اللَّيْلُ وَالنَّهَارُ يَعْنِي يَسْتَوِيَانِ .
Бизга Қутайба ибн Саид ривоят қилди, бизга Абдулваҳҳоб ривоят қилди, Айюбдан, у Муҳаммаддан, у Абу Ҳурайрадан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан: У айтди: «Замон яқинлашганда мўминнинг туши деярли ёлғон чиқмайди. Уларнинг рости тушига кўра энг рост сўзловчисидир. Туш уч хилдир: солиҳ туш — Аллаҳдан башоратдир, туш — шайтондан ғам-ташвишдир, ва туш — кишининг ўз-ўзига сўзлайдиган нарсаларидандир. Бас, сизлардан бирингиз ёқтирмайдиган нарсани кўрса, туриб намоз ўқисин ва уни одамларга айтмасин.» У: «Мен кишанни яхши кўраман, бўйинтуруқни эса ёмон кўраман. Кишан — Дийндаги собитликдир» деди. Абу Довуд айтди: «Замон яқинлашганда» — яъни кеча ва кундуз яқинлашганда, яъни улар тенглашганда демакдир.