حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ الثَّقَفِيُّ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا اقْتَرَبَ الزَّمَانُ لَمْ تَكَدْ رُؤْيَا الْمُؤْمِنِ تَكْذِبُ وَأَصْدَقُهُمْ رُؤْيَا أَصْدَقُهُمْ حَدِيثًا وَرُؤْيَا الْمُسْلِمِ جُزْءٌ مِنْ سِتَّةٍ وَأَرْبَعِينَ جُزْءًا مِنَ النُّبُوَّةِ وَالرُّؤْيَا ثَلاَثٌ فَالرُّؤْيَا الصَّالِحَةُ بُشْرَى مِنَ اللَّهِ وَالرُّؤْيَا مِنْ تَحْزِينِ الشَّيْطَانِ وَالرُّؤْيَا مِمَّا يُحَدِّثُ بِهَا الرَّجُلُ نَفْسَهُ فَإِذَا رَأَى أَحَدُكُمْ مَا يَكْرَهُ فَلْيَقُمْ وَلْيَتْفُلْ وَلاَ يُحَدِّثْ بِهَا النَّاسَ قَالَ وَأُحِبُّ الْقَيْدَ فِي النَّوْمِ وَأَكْرَهُ الْغُلَّ الْقَيْدُ ثَبَاتٌ فِي الدِّينِ " . قَالَ وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Наср ибн Али ривоят қилди, бизга Абдулваҳҳоб ас-Сақафий ривоят қилди, бизга Айюб ривоят қилди, у Муҳаммад ибн Сирийндан, у Абу Ҳурайрадан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Замон яқинлашганида (қиёмат яқинлашганида), мўминнинг туши деярли ёлғон чиқмайди ва уларнинг туши энг рост бўлгани сўзи энг рост бўлганидир. Мусулмоннинг туши нубувватнинг қирқ олтидан бир қисмидир. Туш уч хил бўлади: солиҳ туш Аллаҳдан (келган) хушхабар, (иккинчиси) шайтоннинг (инсонни) қайғуга солувчи туши, (учинчиси) кишининг ўзи билан ўзи гаплашганидан (келган) тушдир. Бас, сизлардан бири ёқтирмайдиган нарсани кўрса, турсин ва (чап томонига) тупурсин, уни одамларга айтмасин,» дедилар. (Рови) деди: «Мен тушда кишан (банд)ни яхши кўраман ва кишанли ҳалқани (ғулл) ёмон кўраман; кишан динда собитлик (рамзи)дир,» (дедилар). (Абу Исо) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.