حَدَّثَنَا النُّفَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ بْنِ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي مَحْذُورَةَ، قَالَ سَمِعْتُ جَدِّي عَبْدَ الْمَلِكِ بْنَ أَبِي مَحْذُورَةَ، يَذْكُرُ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا مَحْذُورَةَ، يَقُولُ أَلْقَى عَلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الأَذَانَ حَرْفًا حَرْفًا " اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ حَىَّ عَلَى الصَّلاَةِ حَىَّ عَلَى الصَّلاَةِ حَىَّ عَلَى الْفَلاَحِ حَىَّ عَلَى الْفَلاَحِ " . قَالَ وَكَانَ يَقُولُ فِي الْفَجْرِ الصَّلاَةُ خَيْرٌ مِنَ النَّوْمِ .
Бизга ан-Нуфайлий ривоят қилди, бизга Иброҳим ибн Исмоил ибн Абдулмалик ибн Абу Маҳзура ривоят қилди. У деди: Бобом Абдулмалик ибн Абу Маҳзуранинг шундай деяётганини эшитдим: У Абу Маҳзуранинг шундай деяётганини эшитди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам азонни менга ҳарфма-ҳарф ўргатдилар: «Аллаҳу акбар, Аллаҳу акбар, Аллаҳу акбар, Аллаҳу акбар, аш-ҳаду ан ло илаҳа иллаллаҳ, аш-ҳаду ан ло илаҳа иллаллаҳ, аш-ҳаду анна Муҳаммадан Расулуллаҳ, аш-ҳаду анна Муҳаммадан Расулуллаҳ, аш-ҳаду ан ло илаҳа иллаллаҳ, аш-ҳаду ан ло илаҳа иллаллаҳ, аш-ҳаду анна Муҳаммадан Расулуллаҳ, аш-ҳаду анна Муҳаммадан Расулуллаҳ, ҳайя алас-солаҳ, ҳайя алас-солаҳ, ҳайя алал-фалаҳ, ҳайя алал-фалаҳ». У деди: Субҳда эса айтар эди: Ас-солату хайрун минан-навм.