حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي ابْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي مَحْذُورَةَ، - يَعْنِي عَبْدَ الْعَزِيزِ - عَنِ ابْنِ مُحَيْرِيزٍ، عَنْ أَبِي مَحْذُورَةَ، قَالَ أَلْقَى عَلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم التَّأْذِينَ هُوَ بِنَفْسِهِ فَقَالَ " قُلِ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ - مَرَّتَيْنِ مَرَّتَيْنِ - قَالَ ثُمَّ ارْجِعْ فَمُدَّ مِنْ صَوْتِكَ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ حَىَّ عَلَى الصَّلاَةِ حَىَّ عَلَى الصَّلاَةِ حَىَّ عَلَى الْفَلاَحِ حَىَّ عَلَى الْفَلاَحِ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ " .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, бизга Абу Осим ривоят қилди, бизга Ибн Журайж ривоят қилди, менга Ибн Абдулмалик ибн Абу Маҳзура — яъни Абдулазиз — Ибн Муҳайриздан, у Абу Маҳзурадан хабар берди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам азон айтишни менга ўзлари ўргатдилар ва дедилар: «Айт: Аллаҳу акбар, Аллаҳу акбар, Аллаҳу акбар, Аллаҳу акбар, аш-ҳаду ан ло илаҳа иллаллаҳ, аш-ҳаду ан ло илаҳа иллаллаҳ, аш-ҳаду анна Муҳаммадан Расулуллаҳ, аш-ҳаду анна Муҳаммадан Расулуллаҳ — икки-икки марта». Сўнг дедилар: «Кейин қайта овозингни чўзиб айт: Аш-ҳаду ан ло илаҳа иллаллаҳ, аш-ҳаду ан ло илаҳа иллаллаҳ, аш-ҳаду анна Муҳаммадан Расулуллаҳ, аш-ҳаду анна Муҳаммадан Расулуллаҳ, ҳайя алас-солаҳ, ҳайя алас-солаҳ, ҳайя алал-фалаҳ, ҳайя алал-фалаҳ, Аллаҳу акбар, Аллаҳу акбар, ло илаҳа иллаллаҳ».