حَدَّثَنَا الرَّبِيعُ بْنُ نَافِعٍ أَبُو تَوْبَةَ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَيَّانَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَجْلاَنَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يَشْكُو جَارَهُ فَقَالَ " اذْهَبْ فَاصْبِرْ " . فَأَتَاهُ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلاَثًا فَقَالَ " اذْهَبْ فَاطْرَحْ مَتَاعَكَ فِي الطَّرِيقِ " . فَطَرَحَ مَتَاعَهُ فِي الطَّرِيقِ فَجَعَلَ النَّاسُ يَسْأَلُونَهُ فَيُخْبِرُهُمْ خَبَرَهُ فَجَعَلَ النَّاسُ يَلْعَنُونَهُ فَعَلَ اللَّهُ بِهِ وَفَعَلَ وَفَعَلَ فَجَاءَ إِلَيْهِ جَارُهُ فَقَالَ لَهُ ارْجِعْ لاَ تَرَى مِنِّي شَيْئًا تَكْرَهُهُ .
Бизга Робеъ ибн Нофеи Абу Тавба ривоят қилди, бизга Сулаймон ибн Ҳайён ривоят қилди, у Муҳаммад ибн Ажлондан, у отасидан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди. У айтди: Бир киши Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига қўшнисидан шикоят қилиб келди. У: «Бор, сабр қил», дедилар. Сўнг у яна икки ёки уч марта келди. Шунда у: «Бор, асбобларингни (уй буюмларингни) йўлга чиқариб қўй», дедилар. У эса асбобларини йўлга чиқариб қўйди. Одамлар ундан сўрай бошлашди, у эса уларга ўз ҳолини хабар берди. Шунда одамлар уни (қўшнисини): «Аллаҳ уни жазоласин» деб лаънатлай бошлашди. Сўнг унинг қўшниси унинг олдига келиб: «Қайт (жойингга), энди мендан ёқтирмайдиган бирор нарсангни кўрмайсан», деди.