5187-ҳадисСунани Абу Довуд · Одоб китоби
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا بِشْرٌ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ، عَنْ جَابِرٍ، أَنَّهُ ذَهَبَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي دَيْنِ أَبِيهِ فَدَقَقْتُ الْبَابَ فَقَالَ " مَنْ هَذَا " . قُلْتُ أَنَا . قَالَ " أَنَا أَنَا " . كَأَنَّهُ كَرِهَهُ .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Бишр ривоят қилди, у Шуъбадан, у Муҳаммад ибн ал-Мункадирдан, у Жобирдан ривоят қилишича: у отасининг қарзи юзасидан Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳузурига борди. «Мен эшикни тақиллатдим. У: ‹Бу ким?› деди. Мен: ‹Мен›, дедим. У: ‹Мен, мен?!› деди» — гўё буни ёқтирмагандек.