حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ إِدْرِيسَ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَدَعَوْتُ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " مَنْ هَذَا " . قُلْتُ أَنَا . قَالَ فَخَرَجَ وَهُوَ يَقُولُ " أَنَا أَنَا " .
Бизга Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибн Нумайр ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ ибн Идрис Шуъбадан, у Муҳаммад ибн ал-Мункадирдан, у Жобир ибн Абдуллаҳдан ривоят қилди. У деди: «Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келдим ва (эшигини) чақирдим. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: ‹Бу ким?› деди. Мен: ‹Мен›, дедим. У чиқар экан: ‹Мен, мен!› дерди.» (яъни жавобни ёқтирмагандек).