حَدَّثَنَا مُؤَمَّلُ بْنُ الْفَضْلِ الْحَرَّانِيُّ، - فِي آخَرِينَ - قَالُوا حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ بْنُ الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُسْرٍ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا أَتَى بَابَ قَوْمٍ لَمْ يَسْتَقْبِلِ الْبَابَ مِنْ تِلْقَاءِ وَجْهِهِ وَلَكِنْ مِنْ رُكْنِهِ الأَيْمَنِ أَوِ الأَيْسَرِ وَيَقُولُ " السَّلاَمُ عَلَيْكُمُ السَّلاَمُ عَلَيْكُمْ " . وَذَلِكَ أَنَّ الدُّورَ لَمْ يَكُنْ عَلَيْهَا يَوْمَئِذٍ سُتُورٌ .
Бизга Муаммал ибн ал-Фадл ал-Ҳарроний бошқалар қаторида ривоят қилди; улар дедилар: бизга Бақийя ибн ал-Валид ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Абдурраҳмон ривоят қилди, у Абдуллаҳ ибн Бусрдан; у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бир қавмнинг эшигига келганида, эшикка юзма-юз тўғрисидан турмас, балки унинг ўнг ёки чап бурчагидан турар ва: «Ассалому алайкум, ассалому алайкум», деб айтар эди. Бу шунинг учунки, ўша кунларда уйларда парда-пашшахоналар бўлмас эди.