6077-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Фазилатлар китоби
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الْمُثَنَّى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ يُكْرَهُ أَنْ يَنْتِفَ الرَّجُلُ، الشَّعْرَةَ الْبَيْضَاءَ مِنْ رَأْسِهِ وَلِحْيَتِهِ - قَالَ - وَلَمْ يَخْتَضِبْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِنَّمَا كَانَ الْبَيَاضُ فِي عَنْفَقَتِهِ وَفِي الصُّدْغَيْنِ وَفِي الرَّأْسِ نَبْذٌ .
Бизга Наср ибн Али Жаҳзамий ривоят қилиб: Бизга отам ривоят қилиб: Бизга Мусанно ибн Саъид Қатодадан, у Анас ибн Моликдан ривоят қилиб деди: Кишининг бошидан ва соқолидан оқ тукни юлиши макруҳ саналади. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бўямаган, оқлик фақат ияги остидаги соч жойида, икки чаккасида ва бошда озгина бўлган.