حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ سِنَانٍ، وَأَحْمَدُ بْنُ الْفُرَاتِ أَبُو مَسْعُودٍ الرَّازِيُّ، - الْمَعْنَى - قَالاَ حَدَّثَنَا يَعْلَى، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ هَمَّامٍ، أَنَّ حُذَيْفَةَ أَمَّ النَّاسَ، بِالْمَدَائِنِ عَلَى دُكَّانٍ فَأَخَذَ أَبُو مَسْعُودٍ بِقَمِيصِهِ فَجَبَذَهُ فَلَمَّا فَرَغَ مِنْ صَلاَتِهِ قَالَ أَلَمْ تَعْلَمْ أَنَّهُمْ كَانُوا يُنْهَوْنَ عَنْ ذَلِكَ قَالَ بَلَى قَدْ ذَكَرْتُ حِينَ مَدَدْتَنِي .
Бизга Аҳмад ибн Синон ва Аҳмад ибн Фурот Абу Масъуд Розий — маъноси (бир хил) — ривоят қилдилар. Иккаласи дедилар: Бизга Яъло ривоят қилди, бизга Аъмаш Иброҳимдан, у Ҳаммомдан ривоят қилдики, Ҳузайфа Мадоинда одамларга бир баланд жой (дўкон) устида туриб имомлик қилди. Шунда Абу Масъуд унинг кўйлагидан ушлаб, уни тортди. У намоздан бўшагач, Абу Масъуд деди: Билмасмидинг, улар бундан қайтарилар эдилар? У: Албатта, сен мени тортганингда эслаб қолдим, деди.