وَقَالَ الْحَكَمُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمْزَةَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ جَابِرٍ، أَنَّ الْقَاسِمَ بْنَ مُخَيْمِرَةَ، حَدَّثَهُ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو بُرْدَةَ بْنُ أَبِي مُوسَى ـ رضى الله عنه ـ قَالَ وَجِعَ أَبُو مُوسَى وَجَعًا فَغُشِيَ عَلَيْهِ، وَرَأْسُهُ فِي حَجْرِ امْرَأَةٍ مِنْ أَهْلِهِ، فَلَمْ يَسْتَطِعْ أَنْ يَرُدَّ عَلَيْهَا شَيْئًا، فَلَمَّا أَفَاقَ قَالَ أَنَا بَرِيءٌ مِمَّنْ بَرِئَ مِنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَرِئَ مِنَ الصَّالِقَةِ وَالْحَالِقَةِ وَالشَّاقَّةِ.
Ҳакам ибн Мусо деди: Яҳё ибн Ҳамза бизга айтди, Абдурраҳмон ибн Жобирдан: Қосим ибн Мухаймира унга айтди: У деди: Абу Бурда ибн Абу Мусо менга айтди: У деди: Абу Мусо бир оғриқ (касал) билан оғриб, ҳушдан кетди, боши аҳлидан бир аёлнинг тиззасида эди. У унга ҳеч нарса (жавоб) қайтара олмади. Ўзига келгач, у: ‹Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам беза (воз) бўлган кишидан беза(р)ман. Албатта Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам солиқа (мусибатда овоз кўтарувчи), ҳолиқа (сочини қирувчи) ва шоққа (ёқасини йиртувчи)дан беза(р) бўлганлар› деди.