حَدَّثَنَا الرَّبِيعُ بْنُ نَافِعٍ، حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ، - يَعْنِي الْفَزَارِيَّ - عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ مُحَارِبِ بْنِ دِثَارٍ، قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ يَزِيدَ، يَقُولُ عَلَى الْمِنْبَرِ حَدَّثَنِي الْبَرَاءُ، أَنَّهُمْ كَانُوا يُصَلُّونَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَإِذَا رَكَعَ رَكَعُوا وَإِذَا قَالَ " سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ " . لَمْ نَزَلْ قِيَامًا حَتَّى يَرَوْهُ قَدْ وَضَعَ جَبْهَتَهُ بِالأَرْضِ ثُمَّ يَتَّبِعُونَهُ صلى الله عليه وسلم .
Бизга ар-Раби ибн Нофи ривоят қилди, бизга Абу Ишоқ — яъни ал-Фазорий — ривоят қилди, у Абу Ишоқдан, у Муҳориб ибн Дисордан ривоят қилди. У деди: Мен Абдуллаҳ ибн Язидни минбарда шундай деяётганини эшитдим: Менга Баро ривоят қилдики, улар Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан намоз ўқир эдилар. Бас, у руку қилса, улар ҳам руку қилар, у «самиАллаҳу лиман ҳамидаҳ» деса, биз у пешонасини ерга қўйганини кўрмагунимизча тик тураверар эдик, сўнг унга эргашар эдик соллаллаҳу алайҳи васаллам.