قَالَ أَيُّوبُ بْنُ سُلَيْمَانَ حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي أُوَيْسٍ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ بِلاَلٍ، قَالَ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، قَالَ أَتَى رَجُلٌ أَعْرَابِيٌّ مِنْ أَهْلِ الْبَدْوِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ الْجُمُعَةِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، هَلَكَتِ الْمَاشِيَةُ هَلَكَ الْعِيَالُ هَلَكَ النَّاسُ. فَرَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَدَيْهِ يَدْعُو، وَرَفَعَ النَّاسُ أَيْدِيَهُمْ مَعَهُ يَدْعُونَ، قَالَ فَمَا خَرَجْنَا مِنَ الْمَسْجِدِ حَتَّى مُطِرْنَا، فَمَا زِلْنَا نُمْطَرُ حَتَّى كَانَتِ الْجُمُعَةُ الأُخْرَى، فَأَتَى الرَّجُلُ إِلَى نَبِيِّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، بَشِقَ الْمُسَافِرُ، وَمُنِعَ الطَّرِيقُ.
Айюб ибн Сулаймон деди: Абу Бакр ибн Абу Увайс менга айтди, Сулаймон ибн Билолдан: Яҳё ибн Саъид деди: Мен Анас ибн Моликни эшитдим: У деди: Чўл (бадавий) аҳлидан бир аъробий жума куни Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келиб: ‹Ё Расулуллаҳ, мол-моллар ҳалок бўлди, оила ҳалок бўлди, одамлар ҳалок бўлди› деди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам қўлларини кўтариб дуо қилдилар, одамлар ҳам у зот билан қўлларини кўтариб дуо қилдилар. У деди: Биз масжиддан чиқмаслимиздан олдин бизга ёмғир ёғди, кейинги жумагача тўхтовсиз ёмғир ёғди. Сўнг ўша киши Аллаҳнинг Набийси соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келиб: ‹Ё Расулуллаҳ, мусофир (йўлда) қийналди, йўл тўсилди› деди.