Саҳиҳул Бухорий — 932-ҳадис

Жума намози · Хутбада қўл кўтариш

932-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Жума намози

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ، عَنْ أَنَسٍ،‏.‏ وَعَنْ يُونُسَ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ بَيْنَمَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَخْطُبُ يَوْمَ الْجُمُعَةِ إِذْ قَامَ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، هَلَكَ الْكُرَاعُ، وَهَلَكَ الشَّاءُ، فَادْعُ اللَّهَ أَنْ يَسْقِيَنَا‏.‏ فَمَدَّ يَدَيْهِ وَدَعَا‏.‏

Мусаддад бизга айтди: Ҳаммод ибн Зайд бизга айтди, Абдулазиздан, у Анасдан; ва Юнусдан, у Собитдан, у Анасдан: У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам жума куни хутба қилаётган чогда, бир киши туриб: ‹Ё Расулуллаҳ, от-уловлар ҳалок бўлди, қўйлар ҳалок бўлди, Аллаҳга бизга (ёмғир) сув беришини сўраб дуо қилинг› деди. У зот қўлларини чўзиб дуо қилдилар.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Саҳиҳул Бухорий, 1029-ҳадисЁмғир сўраш намози

. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам қўлларини кўтариб дуо қилдилар, одамлар ҳам у зот билан қўлларини кўтариб дуо қилдилар. У деди: Биз масжиддан чиқмаслимиздан олдин бизга ёмғир ёғди, кейинги жумагача…

Сунани Абу Довуд, 3721-ҳадисИчимликлар китоби

Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Уҳуд куни бир меш (сув идиши) сўрадилар ва: ‹Мешнинг оғзини бук› дедилар. Сўнг ундан ичдилар.

Саҳиҳул Бухорий, 5468-ҳадисАқиқа китоби

У: Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга бир гўдак (чақалоқ) келтирилди, у киши уни таҳник қилардилар, у (гўдак) у киши устига бавл қилди, у киши унга сув қўшдилар (ювдилар), деди.

Саҳиҳи Муслим, 2006-ҳадисЖума намози

Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг жума куни хутбаси (шундай эди): Аллаҳга ҳамд айтар, унга сано айтар, кейин шундан кейин — овози кўтарилган ҳолда — дер эди

Саҳиҳул Бухорий, 891-ҳадисЖума намози

Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам жума куни бомдод намозида ‹Алиф лам мим, танзил›ни — Сажда (сурасини) — ва ‹Ҳал ато алал-инсан›ни ўқир эдилар.

Саҳиҳул Бухорий, 1068-ҳадисТилават саждаси

Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам жума куни бомдод намозида ‹Алиф лам мим, танзил›ни — Сажда (сурасини) — ва ‹Ҳал ато алал-инсан›ни ўқир эдилар.