Саҳиҳи Муслим — 2006-ҳадис

Жума намози · Намоз ва хутбани қисқа қилиш

2006-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Жума намози

وَحَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ مَخْلَدٍ، حَدَّثَنِي سُلَيْمَانُ بْنُ بِلاَلٍ، حَدَّثَنِي جَعْفَرُ، بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ، قَالَ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، يَقُولُ كَانَتْ خُطْبَةُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ الْجُمُعَةِ يَحْمَدُ اللَّهَ وَيُثْنِي عَلَيْهِ ثُمَّ يَقُولُ عَلَى إِثْرِ ذَلِكَ وَقَدْ عَلاَ صَوْتُهُ ‏.‏ ثُمَّ سَاقَ الْحَدِيثَ بِمِثْلِهِ ‏.‏

Жаъфар ибн Муҳаммад отасидан айтди: Мен Жобир ибн Абдуллаҳни: «Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг жума куни хутбаси (шундай эди): Аллаҳга ҳамд айтар, унга сано айтар, кейин шундан кейин — овози кўтарилган ҳолда — дер эди» деб айтаётган ҳолда эшитдим. Кейин ҳадисни худди шу мислида келтирди.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Саҳиҳул Бухорий, 891-ҳадисЖума намози

Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам жума куни бомдод намозида ‹Алиф лам мим, танзил›ни — Сажда (сурасини) — ва ‹Ҳал ато алал-инсан›ни ўқир эдилар.

Саҳиҳул Бухорий, 1068-ҳадисТилават саждаси

Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам жума куни бомдод намозида ‹Алиф лам мим, танзил›ни — Сажда (сурасини) — ва ‹Ҳал ато алал-инсан›ни ўқир эдилар.

Сунани Насоий, 1394-ҳадисЖума китоби

Билол жума куни Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) минбарга ўтирганида азон айтар, у (минбардан) тушганида иқомат айтарди. Сўнг Абу Бакр ва Умар (розияллаҳу анҳумо) замонида ҳам шундай эди.

Саҳиҳул Бухорий, 932-ҳадисЖума намози

Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам жума куни хутба қилаётган чогда, бир киши туриб: ‹Ё Расулуллаҳ, от-уловлар ҳалок бўлди, қўйлар ҳалок бўлди, Аллаҳга бизга (ёмғир) сув беришини сўраб дуо қилинг› деди. У зот…

Саҳиҳи Муслим, 2034-ҳадисЖума намози

Абу Ҳурайра Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилди)ки: У жума куни фажрда ‹Алиф. Лам. Мим. Танзил› ва ‹Ҳал ато›ни ўқир эди.

Сунани Насоий, 1421-ҳадисЖума китоби

ки): Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) жума куни бомдод намозида «{Алиф. Лом. Мим. Танзийл}» ва «{Ҳал ато алал-инсон}» (сураларини), жума намозида эса Жума ва Мунофиқун сураларини ўқир эдилар.