717-ҳадисСунани Абу Довуд · Намоз китоби
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَدَاوُدُ بْنُ مِخْرَاقٍ الْفِرْيَابِيُّ، قَالاَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، بِهَذَا الْحَدِيثِ بِإِسْنَادِهِ قَالَ فَجَاءَتْ جَارِيَتَانِ مِنْ بَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ اقْتَتَلَتَا فَأَخَذَهُمَا - قَالَ عُثْمَانُ فَفَرَّعَ بَيْنَهُمَا وَقَالَ دَاوُدُ - فَنَزَعَ إِحْدَاهُمَا مِنَ الأُخْرَى فَمَا بَالَى ذَلِكَ .
Бизга Усмон ибн Абу Шайба ва Довуд ибн Михроқ ал-Фирёбий ривоят қилиб дедилар: бизга Жарийр ривоят қилди, у Мансурдан, шу ҳадисни ўз исноди билан келтирди. У деди: Бани Абдулмутталибдан икки чўри келиб бир-бири билан уришдилар, улар эса уларни ушладилар — Усмон деди: икковининг орасини ажратди, Довуд деди: бирини иккинчисидан ажратиб олди — ва бунга парво қилмадилар.