Сунани Абу Довуд — 761-ҳадис

Намоз китоби · Намозни бошлашдаги дуо

761-ҳадисСунани Абу Довуд · Намоз китоби

حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْهَاشِمِيُّ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي الزِّنَادِ، عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْفَضْلِ بْنِ رَبِيعَةَ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ كَانَ إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلاَةِ الْمَكْتُوبَةِ كَبَّرَ وَرَفَعَ يَدَيْهِ حَذْوَ مَنْكِبَيْهِ وَيَصْنَعُ مِثْلَ ذَلِكَ إِذَا قَضَى قِرَاءَتَهُ وَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَرْكَعَ وَيَصْنَعُهُ إِذَا رَفَعَ مِنَ الرُّكُوعِ وَلاَ يَرْفَعُ يَدَيْهِ فِي شَىْءٍ مِنْ صَلاَتِهِ وَهُوَ قَاعِدٌ وَإِذَا قَامَ مِنَ السَّجْدَتَيْنِ رَفَعَ يَدَيْهِ كَذَلِكَ وَكَبَّرَ وَدَعَا نَحْوَ حَدِيثِ عَبْدِ الْعَزِيزِ فِي الدُّعَاءِ يَزِيدُ وَيَنْقُصُ الشَّىْءَ وَلَمْ يَذْكُرْ ‏"‏ وَالْخَيْرُ كُلُّهُ فِي يَدَيْكَ وَالشَّرُّ لَيْسَ إِلَيْكَ ‏"‏ ‏.‏ وَزَادَ فِيهِ وَيَقُولُ عِنْدَ انْصِرَافِهِ مِنَ الصَّلاَةِ ‏"‏ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي مَا قَدَّمْتُ وَأَخَّرْتُ وَمَا أَسْرَرْتُ وَأَعْلَنْتُ أَنْتَ إِلَهِي لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ ‏"‏ ‏.‏

Бизга Ҳасан ибн Али ривоят қилди, бизга Сулаймон ибн Довуд ал-Ҳошимий ривоят қилди, бизга Абдураҳмон ибн Абу Зинод хабар берди, у Мусо ибн Уқбадан, у Абдуллаҳ ибн ал-Фазл ибн Робиъа ибн ал-Ҳорис ибн Абдулмутталибдан, у Абдураҳмон ал-Аъраждан, у Убайдуллаҳ ибн Абу Рофиъдан, у Али ибн Абу Толибдан, у Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилдики, у фарз намозга турганида такбир айтар ва қўлларини елкалари баробарида кўтарар, қироатини тугатиб рукуъга бормоқчи бўлганида ҳам шундай қилар, рукуъдан бошини кўтарганида ҳам шундай қилар, намозининг бирор жойида ўтирган ҳолда қўлларини кўтармас, икки саждадан турганида қўлларини шундай кўтарар ва такбир айтар ва дуо қилар эди — Абдулазиз ҳадисидагига ўхшаш дуо. Дуода бирор нарсани ортиқча ёки кам айтади ва «барча яхшилик Сенинг қўлингдадир, ёмонлик эса Сенга эмас» деган сўзни зикр қилмади. Ва унда намоздан чиқаётганида айтадиган сўзни қўшди: «Аллаҳим, олдин қилган ва кейин қилган, махфий қилган ва ошкор қилган нарсаларимни мағфират қил. Сен илоҳимсан, Сендан ўзга илоҳ йўқ.»

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Термизий, 1140-ҳадисНикоҳ китоби

Аллаҳим, бу менинг қўлимдаги (ихтиёримдаги) нарсада қилган тақсимимдир, қўлимда бўлмаган, фақат Сенинг қўлингда бўлган нарсада мени айбламагин, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) тақсимлар эдилар, Қўлингда…

Саҳиҳи Муслим, 2424-ҳадисЗакот китоби

Менда бўлган ҳар қанақа яхши (мол) — уни сиздан асло асрамайман; ким иффат (сақлашни) сўраса, Аллаҳ уни иффатли қилади; ким бениёзлик (сўрамаслик) тиласа, Аллаҳ уни бениёз қилади; ким сабр қилса, Аллаҳ унга сабр…

Сунани Насоий, 3943-ҳадисАёлларга яхши муомала китоби

Аллаҳим, бу менинг ўзим эга бўлган (қодир бўлган) нарсадаги қилмишимдир, Сен эга бўлиб мен эга бўлмаган нарсада мени айбламагин,

Сунани Абу Довуд, 1509-ҳадисВитр намози ҳукмлари

Аллаҳумма-ғфир ли ма қоддамту ва ма аххорту, ва ма асрарту ва ма аъланту, ва ма асрафту ва ма анта аъламу биҳи минни, антал-муқоддиму ва антал-муъаххиру, ло илаҳа илла ант (Аллаҳим, мен аввал қилган ва кейин қилган,…

Саҳиҳул Бухорий, 6398-ҳадисДуо китоби

Роббиғфир ли хатиати ва жаҳли ва исрофи фи амри куллиҳи, ва ма анта аъламу биҳи минни, Аллаҳуммағфир ли хатояя ва амди ва жаҳли ва ҳазли, ва куллу залика инди, Аллаҳуммағфир ли ма қоддамту ва ма аххарту ва ма…

Саҳиҳи Муслим, 4263-ҳадисҚасам китоби

Аллаҳга қасамки, мен сизларни миндирмайман ва менда сизларни миндирадиган нарса ҳам йўқ Мен сизларни миндирмадим, балки Аллаҳ сизларни миндирди. Ва мен, Аллаҳга қасамки, иншааллаҳ, бирор қасам устига қасам ичсам,…