حَدَّثَنَا الْعَبَّاسُ بْنُ عَبْدِ الْعَظِيمِ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، أَخْبَرَنَا شَرِيكٌ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَامِرِ بْنِ رَبِيعَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ عَطَسَ شَابٌّ مِنَ الأَنْصَارِ خَلْفَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ فِي الصَّلاَةِ فَقَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ حَمْدًا كَثِيرًا طَيِّبًا مُبَارَكًا فِيهِ حَتَّى يَرْضَى رَبُّنَا وَبَعْدَ مَا يَرْضَى مِنْ أَمْرِ الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ فَلَمَّا انْصَرَفَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنِ الْقَائِلُ الْكَلِمَةَ " . قَالَ فَسَكَتَ الشَّابُّ ثُمَّ قَالَ " مَنِ الْقَائِلُ الْكَلِمَةَ فَإِنَّهُ لَمْ يَقُلْ بَأْسًا " . فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَا قُلْتُهَا لَمْ أُرِدْ بِهَا إِلاَّ خَيْرًا . قَالَ " مَا تَنَاهَتْ دُونَ عَرْشِ الرَّحْمَنِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى " .
Бизга ал-Аббос ибн Абдулазим ривоят қилди, бизга Язид ибн Ҳорун ривоят қилди, бизга Шарик хабар берди, у Осим ибн Убайдуллаҳдан, у Абдуллаҳ ибн Омир ибн Робиъадан, у отасидан ривоят қилди. У деди: Ансорлардан бир йигит Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ортида намозда туриб акса урди ва: «Алҳамду лиллаҳи ҳамдан касиран таййибан мубаракан фиҳи — Роббимиз рози бўлгунча ва дунё ҳамда охират ишидан рози бўлганидан кейин ҳам» деди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам намоздан чиққач, деди: «Бу калимани айтган ким?» У деди: Йигит жим турди. Сўнг деди: «Бу калимани айтган ким? Чунки у бирор ёмон нарса айтмади.» Бас, у деди: «Эй Расулуллаҳ, уни мен айтдим, мен уни фақат яхшилик ниятида айтдим.» У деди: «У Раҳмоннинг, табарака ва таолонинг Аршигача тўхтамади.»