حَدَّثَنَا قَطَنُ بْنُ نُسَيْرٍ، حَدَّثَنَا جَعْفَرٌ، حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ الأَعْرَجُ الْمَكِّيُّ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، وَذَكَرَ الإِفْكَ، قَالَتْ جَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَكَشَفَ عَنْ وَجْهِهِ وَقَالَ " أَعُوذُ بِالسَّمِيعِ الْعَلِيمِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ { إِنَّ الَّذِينَ جَاءُوا بِالإِفْكِ عُصْبَةٌ مِنْكُمْ } " . الآيَةَ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَهَذَا حَدِيثٌ مُنْكَرٌ قَدْ رَوَى هَذَا الْحَدِيثَ جَمَاعَةٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ لَمْ يَذْكُرُوا هَذَا الْكَلاَمَ عَلَى هَذَا الشَّرْحِ وَأَخَافُ أَنْ يَكُونَ أَمْرُ الاِسْتِعَاذَةِ مِنْ كَلاَمِ حُمَيْدٍ .
Бизга Қатан ибн Нусайр ривоят қилди, бизга Жаъфар ривоят қилди, бизга Ҳумайд ал-Аъраж ал-Маккий ривоят қилди, у ибн Шиҳобдан, у Урвадан, у Оишадан ривоят қилди ва ифкни (туҳматни) зикр қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ўтирди ва юзидан очиб деди: «Аъузу бис-Самиъил-Алими минаш-шайтонир-рожим. Инналлазина жау бил-ифки усбатун минкум» оятини. Абу Довуд деди: Бу мункар ҳадисдир. Бу ҳадисни бир жамоа Зуҳрийдан ривоят қилган, улар бу каломни бу шарҳда зикр қилмаганлар ва мен истиозанинг Ҳумайд каломидан бўлишидан қўрқаман.