حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيُّ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ الْعَبْدِيُّ، أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ، - الْمَعْنَى - عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ زُرَارَةَ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم صَلَّى الظُّهْرَ فَجَاءَ رَجُلٌ فَقَرَأَ خَلْفَهُ { سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الأَعْلَى } فَلَمَّا فَرَغَ قَالَ " أَيُّكُمْ قَرَأَ " . قَالُوا رَجُلٌ . قَالَ " قَدْ عَرَفْتُ أَنَّ بَعْضَكُمْ خَالَجَنِيهَا " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ قَالَ أَبُو الْوَلِيدِ فِي حَدِيثِهِ قَالَ شُعْبَةُ فَقُلْتُ لِقَتَادَةَ أَلَيْسَ قَوْلُ سَعِيدٍ أَنْصِتْ لِلْقُرْآنِ قَالَ ذَاكَ إِذَا جَهَرَ بِهِ . وَقَالَ ابْنُ كَثِيرٍ فِي حَدِيثِهِ قَالَ قُلْتُ لِقَتَادَةَ كَأَنَّهُ كَرِهَهُ . قَالَ لَوْ كَرِهَهُ نَهَى عَنْهُ .
Бизга Абул-Валид ат-Тоялисий ривоят қилди, бизга Шуъба ривоят қилди (ҳ) ва бизга Муҳаммад ибн Касир ал-Абдий ривоят қилди, бизга Шуъба хабар берди — маъно (бир хил) — у Қатодадан, у Зурорадан, у Имрон ибн Ҳусайндан ривоят қилдики, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам пешинни ўқидилар, бир киши келиб уларнинг орқаларида ‹Саббиҳисма роббикал-аъло› ни қироат қилди. (Намоз)дан тугагач: «Қайсингиз қироат қилди?» дедилар. Улар: «Бир киши», дедилар. Дедилар: «Баъзиларингиз мендан уни (сура)ни тортиб олди (қироат аралашди), деб билдим.» Абу Довуд айтди: «Абул-Валид ўз ҳадисида айтди: Шуъба айтди: Мен Қатодага: ‹Саиднинг «Қуръанга қулоқ сол» деган сўзи (шу эмасми)?› дедим. У: ‹Бу жаҳрий қилинганда (шундай)›, деди. Ибн Касир ўз ҳадисида айтди: Мен: ‹Гўё у (Набий) буни ёқтирмадиларми?› дедим. У (Қатода): ‹Агар уни ёқтирмаганларида, ундан қайтарган бўлардилар›, деди.»