حَدَّثَنَا مُؤَمَّلُ بْنُ الْفَضْلِ الْحَرَّانِيُّ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ، ح وَحَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا أَبُو مُسْهِرٍ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ السَّرْحِ، حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ بَكْرٍ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُصْعَبٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، كُلُّهُمْ عَنْ سَعِيدِ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ، عَنْ عَطِيَّةَ بْنِ قَيْسٍ، عَنْ قَزَعَةَ بْنِ يَحْيَى، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَقُولُ حِينَ يَقُولُ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ " اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ مِلْءَ السَّمَاءِ " . قَالَ مُؤَمَّلٌ مِلْءَ السَّمَوَاتِ وَمِلْءَ الأَرْضِ وَمِلْءَ مَا شِئْتَ مِنْ شَىْءٍ بَعْدُ أَهْلَ الثَّنَاءِ وَالْمَجْدِ أَحَقُّ مَا قَالَ الْعَبْدُ وَكُلُّنَا لَكَ عَبْدٌ لاَ مَانِعَ لِمَا أَعْطَيْتَ " . زَادَ مَحْمُودٌ " وَلاَ مُعْطِيَ لِمَا مَنَعْتَ " . ثُمَّ اتَّفَقُوا - " وَلاَ يَنْفَعُ ذَا الْجَدِّ مِنْكَ الْجَدُّ " . قَالَ بِشْرٌ " رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ " . لَمْ يَقُلْ مَحْمُودٌ " اللَّهُمَّ " . قَالَ " رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ " .
Бизга Муъаммал ибнул Фадл Ҳарроний ривоят қилди, бизга Валиду ривоят қилди, (ҳ) ва бизга Маҳмуд ибн Холид ривоят қилди, бизга Абу Мусъҳир ривоят қилди, (ҳ) ва бизга ибнус Сарҳ ривоят қилди, бизга Бишр ибн Бакр ривоят қилди, (ҳ) ва бизга Муҳаммад ибн Мусъаб ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ ибн Юсуф ривоят қилди — уларнинг ҳаммаси Саъийд ибн Абдул Азиздан, у Атийя ибн Қайсдан, у Қазаъа ибн Яҳёдан, у Абу Саъийд Худрийдан ривоят қилдики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам «Самиъаллаҳу лиман ҳамидаҳ» деганларида шундай дердилар: «Аллаҳумма Раббано лакал ҳамду милъас самў». Муъаммал деди: «милъас самавоти ва милъал арди ва милъа мо шиъта мин шайъин баъд, аҳлас санўи вал мажди, аҳаққу мо қолал абду ва куллуно лака абдун, ло мониъа лимо аътайт». Маҳмуд қўшди: «ва ло муътия лимо манаът». Сўнг улар иттифоқ қилишди: «ва ло янфаъу зал жадди минкал жадду». Бишр деди: «Раббано лакал ҳамду». Маҳмуд «Аллаҳумма» демади, у «Раббано ва лакал ҳамду» деди.