حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ، قَالَ حَدَّثَنَا عَاصِمٌ، قَالَ سَأَلْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ عَنِ الْقُنُوتِ،. فَقَالَ قَدْ كَانَ الْقُنُوتُ. قُلْتُ قَبْلَ الرُّكُوعِ أَوْ بَعْدَهُ قَالَ قَبْلَهُ. قَالَ فَإِنَّ فُلاَنًا أَخْبَرَنِي عَنْكَ أَنَّكَ قُلْتَ بَعْدَ الرُّكُوعِ. فَقَالَ كَذَبَ، إِنَّمَا قَنَتَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَعْدَ الرُّكُوعِ شَهْرًا ـ أُرَاهُ ـ كَانَ بَعَثَ قَوْمًا يُقَالُ لَهُمُ الْقُرَّاءُ زُهَاءَ سَبْعِينَ رَجُلاً إِلَى قَوْمٍ مِنَ الْمُشْرِكِينَ دُونَ أُولَئِكَ، وَكَانَ بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَهْدٌ فَقَنَتَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم شَهْرًا يَدْعُو عَلَيْهِمْ.
Мусаддад бизга айтди: Абдулвоҳид бизга айтди: Осим бизга айтди: У деди: Мен Анас ибн Моликдан қунут ҳақида сўрадим. У: ‹Қунут бўлган эди› деди. Мен: ‹Рукудан олдинми ёки кейинми?› дедим. У: ‹Ундан олдин› деди. Мен: ‹Фалон киши сендан менга — сен ‹рукудан кейин› деганингни хабар берди› дедим. У: ‹У ёлғон айтди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам фақат бир ой рукудан кейин қунут ўқиган эдилар — мен шундай ўйлайман. У зот ‹қуррўлар› деб аталадиган бир қавмни — етмишга яқин кишини — ўша (мушриклардан) бошқа бир мушрик қавмга юборган эдилар. Улар билан Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам орасида аҳд бор эди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бир ой уларга қарши қунут ўқиб дуо қилдилар› деди.