1550-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Масжидлар китоби
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَاصِمٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًا، يَقُولُ مَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَجَدَ عَلَى سَرِيَّةٍ مَا وَجَدَ عَلَى السَّبْعِينَ الَّذِينَ أُصِيبُوا يَوْمَ بِئْرِ مَعُونَةَ كَانُوا يُدْعَوْنَ الْقُرَّاءَ فَمَكَثَ شَهْرًا يَدْعُو عَلَى قَتَلَتِهِمْ .
Осим айтди: Мен Анасни айтаётган ҳолда эшитдим: «Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни бирор сария (қўшин) учун — Биър Маъуна куни шаҳид бўлган етмиш (киши) учун қайғургандек — қайғурган ҳолда кўрмадим; улар ‹қорилар› деб аталадиган эди. Бас у бир ой уларнинг қотилларига қарши дуо қилиб турди» деди.