1143-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Таҳажжуд намози
حَدَّثَنَا مُؤَمَّلُ بْنُ هِشَامٍ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنَا عَوْفٌ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو رَجَاءٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سَمُرَةُ بْنُ جُنْدَبٍ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي الرُّؤْيَا قَالَ " أَمَّا الَّذِي يُثْلَغُ رَأْسُهُ بِالْحَجَرِ فَإِنَّهُ يَأْخُذُ الْقُرْآنَ فَيَرْفِضُهُ وَيَنَامُ عَنِ الصَّلاَةِ الْمَكْتُوبَةِ ".
Муаммал ибн Ҳишом бизга айтди: Исмоил бизга айтди: Авф бизга айтди: Абу Ражў бизга айтди: Самура ибн Жундуб розияллаҳу анҳу бизга айтди, Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан туш (ҳақида): У зот: «Боши тош билан эзилаётган ўша (киши) эса — у Қуръанни олиб (ёдлаб), сўнг уни ташлаб юборар ва фарз намозини ухлаб (қолдирар) эди», дедилар.