1702-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Мусофир намози
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ مُعَاذٍ، عَنْ حُمَيْدٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَقِيقٍ الْعُقَيْلِيِّ، قَالَ سَأَلْتُ عَائِشَةَ عَنْ صَلاَةِ، رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِاللَّيْلِ فَقَالَتْ كَانَ يُصَلِّي لَيْلاً طَوِيلاً قَائِمًا وَلَيْلاً طَوِيلاً قَاعِدًا وَكَانَ إِذَا قَرَأَ قَائِمًا رَكَعَ قَائِمًا وَإِذَا قَرَأَ قَاعِدًا رَكَعَ قَاعِدًا .
Абдуллаҳ ибн Шақиқ ал-Уқайлий айтди: Мен Оишадан Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг кечадаги намози ҳақида сўрадим. У: «У узоқ кечани тикка туриб, (яна) узоқ кечани ўтириб ўқир эди; тикка туриб қироат қилса, тикка туриб рукуъ қилар; ўтириб қироат қилса, ўтириб рукуъ қилар эди» деди.