قَالَ وَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنِ مَسْلَمَةَ عَنْ مَالِكٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ كَانَتْ عِنْدِي امْرَأَةٌ مِنْ بَنِي أَسَدٍ فَدَخَلَ عَلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " مَنْ هَذِهِ ". قُلْتُ فُلاَنَةُ لاَ تَنَامُ بِاللَّيْلِ. فَذُكِرَ مِنْ صَلاَتِهَا فَقَالَ " مَهْ عَلَيْكُمْ مَا تُطِيقُونَ مِنَ الأَعْمَالِ، فَإِنَّ اللَّهَ لاَ يَمَلُّ حَتَّى تَمَلُّوا ".
У (рови) деди: Абдуллаҳ ибн Маслама Моликдан, у Ҳишом ибн Урвадан, у отасидан, у Оиша розияллаҳу анҳодан деди: У деди: Менинг олдимда Бану Асаддан бир аёл бор эди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам менинг олдимга кирдилар ва: «Бу ким?» дедилар. Мен: ‹Фалон (аёл), кечаси ухламайди› дедим ва унинг намозини зикр қилдим. У зот: «Бас (тўхта)! Сизларга амаллардан қанча қодир бўлсангиз, ўшанчаси (лозим), чунки Аллаҳ — сиз зерикмагунингизча зерикмайди (сизларга савоб беришдан тинмайди)», дедилар.