حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ سَلَمَةَ بْنِ عَلْقَمَةَ، قَالَ قُلْتُ لِمُحَمَّدٍ فِي سَجْدَتَىِ السَّهْوِ تَشَهُّدٌ قَالَ لَيْسَ فِي حَدِيثِ أَبِي هُرَيْرَةَ.
Сулаймон ибн Ҳарб бизга айтди: Ҳаммод бизга айтди, Салама ибн Алқамадан: У деди: Мен Муҳаммад (ибн Сирин)га: ‹Саҳв саждасида ташаҳҳуд борми?› дедим. У: ‹Абу Ҳурайра ҳадисида (бу ҳақда) йўқ› деди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Мен Оишадан сўрадим: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бир ракатда сурани ўқирмиди? У деди: Муфассалдан. Мен дедим: У ўтириб намоз ўқирмиди? У деди: Одамлар уни ҳоритиб қўйган пайтда.
У: Мен Анасдан: Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг саҳобалари ичида мусофаҳа (қўл олишиш) бормиди? дедим. У: Ҳа, деди.
Мен Абу Ҳурайра розияллаҳу анҳуни кўрдим, у ‹Изас-самоу-ншаққат›ни ўқиб унда сажда қилди. Мен: ‹Эй Абу Ҳурайра, мен сени сажда қилаётганини кўрмадимми (бу сура сажда сураси эмас-ку)?› дедим. У: ‹Агар мен Набий…
м. У: "Эй Фаррух болалари (эй ажамлар), сизлар шу ердамисиз?! Агар шу ерда эканингизни билганимда — бу вузуни қилмас эдим; мен халилим (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни: ‹Мўминнинг зийнати (ҳулияси) вузу етган…
Мен муҳкамни Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам замонида жамладим (ёдладим). Мен унга: Муҳкам нима? дедим. У: Муфассал (суралар), деди.
"Албатта амирул мўминин кеча мен унга ўтирганимда, ашобларига: ‹Қайсингиз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг фитналар ҳақидаги сўзини ёдда сақлайди?› деб сўради" — ва ҳадисни Абу Холид ҳадиси каби…