حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ الثَّقَفِيُّ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ مُحَمَّدٍ، عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ دَخَلَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَنَحْنُ نَغْسِلُ ابْنَتَهُ فَقَالَ " اغْسِلْنَهَا ثَلاَثًا أَوْ خَمْسًا أَوْ أَكْثَرَ مِنْ ذَلِكَ بِمَاءٍ وَسِدْرٍ، وَاجْعَلْنَ فِي الآخِرَةِ كَافُورًا، فَإِذَا فَرَغْتُنَّ فَآذِنَّنِي ". فَلَمَّا فَرَغْنَا آذَنَّاهُ، فَأَلْقَى إِلَيْنَا حِقْوَهُ فَقَالَ " أَشْعِرْنَهَا إِيَّاهُ ". فَقَالَ أَيُّوبُ وَحَدَّثَتْنِي حَفْصَةُ بِمِثْلِ حَدِيثِ مُحَمَّدٍ وَكَانَ فِي حَدِيثِ حَفْصَةَ " اغْسِلْنَهَا وِتْرًا ". وَكَانَ فِيهِ : " ثَلاَثًا أَوْ خَمْسًا أَوْ سَبْعًا ". وَكَانَ فِيهِ أَنَّهُ قَالَ " ابْدَأْنَ بِمَيَامِنِهَا وَمَوَاضِعِ الْوُضُوءِ مِنْهَا ". وَكَانَ فِيهِ أَنَّ أُمَّ عَطِيَّةَ قَالَتْ وَمَشَطْنَاهَا ثَلاَثَةَ قُرُونٍ.
Муҳаммад бизга айтди: Абдулваҳҳоб Сақафий бизга айтди, Айюбдан, у Муҳаммаддан, у Умму Атийя розияллаҳу анҳодан: У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бизнинг олдимизга кирдилар, биз у зотнинг қизини юваётган эдик. У зот: «Уни уч ёки беш ёки ундан кўпроқ (марта) сув ва сидр билан ювинглар, охиргисида кофур қўйинглар. Тугатганингизда менга билдиринглар», дедилар. Биз тугатганимизда унга билдирдик, у зот бизга изорларини ташлаб: «Уни шунга ўранглар», дедилар. Айюб деди: Ҳафса менга Муҳаммад ҳадисининг мислини айтди, Ҳафса ҳадисида: ‹Уни тоқ (сон)да ювинглар› (деган сўз) бор эди. Унда: ‹уч ёки беш ёки етти (марта)› (сўзи) бор эди. Унда шу (сўз) ҳам бор эдики, у зот: ‹Унинг ўнг томонларидан ва таҳорат аъзоларидан бошланглар› дедилар. Унда шу (сўз) ҳам бор эдики, Умму Атийя: ‹Биз уни уч ўрим (қилиб) тарадик› деди.